Zdanie

 

• zdanie oznajmujące  •  zdanie pytające  •  zdanie przeczące

ZDANIE TWIERDZĄCE

 

• szyk zdania w języku włoskim nie różni się od polskiego

  podmiot + orzeczenie + dopełnienia

  Lui mangia. – On je. La ragazza legge. – Dziewczyna czyta.

 

• podmiot może być domyślny

  (Noi) Andiamo. – Idziemy. (Tu) Abiti a Cracovia. – Mieszkasz w Krakowie.

 

• w zdaniach rozwiniętych podmiotowi i orzeczeniu mogą towarzyszą okoliczniki i przydawki i

  podobnie jak w języku polskim mogą ona występować zarówno na początku jak i na końcu zdania

  Il bambino di Luisa piange. – Dziecko Luizy płacze. Lui legge un libro interessante. – On czyta interesującą książkę.

 

 

ZDANIE PYTAJĄCE

w języku włoskim zdania pytające tworzy się tylko za pomocą odpowiedniej intonacji

 

• w języku włoskim zdania pytające tworzy się w większości przypadków tylko za pomocą odpowiedniej intonacji

  Andiamo al teatro. – Idziemy do teatru. / Andiamo al teatro? – Idziemy do teatru?

  Lei abita a Firenze. – Ona mieszka we Florencji. / Lei abita a Firenze? – Ona mieszka we Florencji?

 

• tworząc pytania szczegółowe dodaje sie po prostu odpowiednie słowko pytające

  chi – kto, quale – jaki, jaka, jacy, jakie, come – jak, quando – kiedy, dove – gdzie, quanto – ile itd.

  Come ti chiami? – Jak się nazywasz?  Dove abiti? – Gdzie mieszkasz?

 

 

ZDANIE PRZECZĄCE

zdania przeczące tworzy się za pomocą słówek: no, non

 

non – nie: zaprzecza orzeczenie

Andiamo al cinema. – Idziemy do kina.

Non andiamo al cinema. – Nie idziemy do kina.

no – nie: zaprzecza całe zdanie

Andiamo al cinema. – Idziemy do kina.

No – Nie

Andiamo al cinema. – Idziemy do kina. No, non andiamo al cinema. – Nie, nie idziemy do kina.