Francuski – Czasowniki posiłkowe i modalne

Nowa strona 1

• czasowniki posiłkowe • modalne • przykłady

CZASOWNIKI POSIŁKOWE

être, avoir, venir, aller

czasowniki posiłkowe służą do tworzenia czasów złożonych (patrz odmiana czasowników i budowa czasów)

J’ai (avoir) chanté. – Śpiewałem.  Elle est partie (être) sans dire au revoir. – Wyjechała bez pożegnania.

Je vais (aller) finir de lire. – Zaraz skończę czytać. II vient de rentrer à la maison. – Właśnie wrócił do domu.

 

 

CZASOWNIKI MODALNE

devoir – musieć, vouloir – chcieć, pouvoir – móc, falloir – być koniecznym, trzeba

używane są z bezokolicznikiem, aby wyrazić konieczność, ochotę lub możliwość zrobienia czegoś

vouloir – chcieć

wyraża: wolę, uprzejmą prośbę, warunek

Je veux te parler. – Chcę z tobą porozmawiać. Je voudrais vous en parler. – Chętnie bym o tym z tobą porozmawiał.

 

pouvoir – móc

wyraża: możliwość, zdolność, pozwolenie, życzenie lub prawdopodobieństwo

Cela peut arriver à tout le monde. – To może przydarzyć się każdemu.  On ne peut pas fumer ici. – Tutaj nie można palić.

 

devoir – musieć

wyraża: konieczność, obowiązek, zamiar, prawdopodobieństwo lub czynność przyszłą:

Tous les hommes doivent mourir. – Wszyscy ludzie muszą umrzeć.

Il doit faire son service militaire. – Musi odbyć służbę wojskową.

 

falloir – trzeba, należy

wyraża: konieczność, obowiązek lub prawdopodobieństwo

– falloir występuje tylko w formie bezosobowej

  Il faut que je me lève tôt. – Muszę wcześnie wstawać. Il a fallu attendre cinq mois! – Trzeba było czekać pięć miesięcy!

– w wyrażeniu il faut słówko il jest jedynie znakiem gramatycznym, podobnie jak w wyrażeniu il y a

– po il fault występuje albo tryb łączący albo bezokolicznik

w połączeniu z zaimkiem dzierżawczym wyraża potrzebę

  Il me faut encore quelques secondes. – Potrzebuję jeszcze parę sekund.

 

 

PRZYKŁADY