Angielski – Tryb rozkazujący

TRYB ROZKAZUJĄCY – IMPERATIVE

tryb rozkazujący w języku angielskim wyraża się:

 

w II osobie liczby pojedynczej i mnogiej – podstawową formą czasownika
  Come here. – Chodź tutaj.
  Listen! – Słuchajcie.
 

w I i III osobie liczby pojedynczej i mnogiej – konstrukcją z czasownikiem let
  – w I osobie liczby pojedynczej używa się wyrażenie let me.
    Let me have a look at my notes. – Niech spojrzę w notatki.
    Let me think. Zaraz – niech pomyślę.
    Let me see. – Niech się zastanowię. Pozwól, że się zastanowię.
  – w I osobie liczby mnogiej uzywa się wyrażenie let’s – skrótu od let us
    Let’s have dinner. – Jedzmy obiad.
    Let’s go. – Chodźmy.
  – w II osobie liczby pojedynczej i mnogiej let występuje z zaimkiem osobowym lub rzeczownikiem.
    Let Henry ( let + reczownik) do it himself. – Niech Henry sam to zrobi.
    Let them (let + zaimek) stay here. – Niech oni zostaną tutaj.
 

• w formie przeczącej używa się wyrażeia: don’t
  Don’t read that letter. – Nie czytaj tego listu.
  Don’t use your dictionary. – Nie korzystajcie ze słowników.
  Don’t be late. – Nie spóźnij się.

 

• dla emfazy używa się czasownika posiłkowego do,
  Do go! Do let’s go! – Idź koniecznie! Idźmy koniecznie!
 

* w formie bardziej uprzejmej dodaje się słówko: please
  Please eat up your dinner. – Proszę cię zjedz obiad.
  Shut the door, please. – Proszę zamknij drzwi.